آخرين پنجشنبه سال! روز اموات و درگذشتهگان و اهل قبور و…
خب درستش این بود که پا میشدیم و میرفتیم به اقوامی که تو شهر مردگان زندگی میکنن یه سری میزدیم، اما خب بازم درگیریهای کاری و روزمره و این تلفنی که الان به صدا دراومد نذاشت که بریم.
اما اینجا سر کار تا دلتون بخواد ملت غیور و مردمی و اون دنیا آگاه، برامون نذری و خوراکی های جور و واجور آوردن که ما رو از رو ببرن!! از انواع شکلات و شیرینی و خرما و حتی آجیل مشکل گشا گرفته تا میوه و نون بربری!!
نمیدونم تو دین و آیین و مسلک و مرام شما تو این روز چه کار میکنین، اما بد نیست این آخر سالی اگه خرجی هم نمیکنین یا حتی دعایی هم نمیکنین، یاد عزیزانی باشین و باشیم و باشم که رفتن و حالا اینجا پیشمون نیستن، جاشون خالی…
پسرک دیوانهای که مینگارد... گاه به زبان شیرین مادری و گاه به زبان ینگهی دنیاییها... گاه میتراجمد و گاه عاشقانههایی از برای دل خویش سرمیدهد... گاه ابله است و گاه دیوانه... این منم... ابله محله...
